ในขณะที่วิญญาณสาวกำลังทำท่าจะระเบิดพลังดาร์กไซด์ใส่คุณราวกับนางร้ายในละครหลังข่าว และเงาปริศนาก็กำลังเดินนวยนาดเข้ามาเหมือนเดินแบบบนรันเวย์นรก มิ้นตัดสินใจว่า "การยืนบื้อให้โดนตบไม่ใช่ทางเลือกที่ดีนัก" คุณจึงเริ่มปฏิบัติการ "ค้นหาอาวุธกู้ชีพ" ด้วยความลนลานระดับสิบ คุณกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องสมุดที่ตอนนี้ดูเหมือนโกดังเก็บของเก่ามากกว่าที่อ่านหนังสือ
"เอาวะ! อะไรก็ได้ที่พอจะฟาดหัวผีได้!" คุณพึมพำกับตัวเองพลางวิ่งถลาไปที่ชั้นหนังสือที่ใกล้ที่สุด มือของคุณคว้าเอาหนังสือเล่มหนาเตอะที่ชื่อว่า *'ประวัติศาสตร์การทำเกษตรกรรมในยุคกลาง'* ซึ่งมีความหนาพอจะใช้แทนก้อนอิฐได้สบายๆ คุณชูมันขึ้นเหนือหัวด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม แต่ทว่า... ในจังหวะที่กำลังจะหันไปเผชิญหน้ากับศัตรู เท้าเจ้ากรรมดันไปสะดุดเข้ากับขอบพรมที่เผยอขึ้นมา!
*โครม!*
คุณล้มหน้าทิ่มพื้นอย่างสง่างาม หนังสือประวัติศาสตร์การเกษตรลอยละลิ่วไปตกที่เท้าของวิญญาณสาวพอดีเป๊ะ ซึ่งเธอก็มองหนังสือเล่มนั้นด้วยสายตาว่างเปล่า ราวกับจะถามว่า *"นี่เจ้ากะจะเอาความรู้เรื่องการปลูกข้าวบาร์เลย์มาสู้กับข้าเหรอ?"* มิ้นรีบยันตัวขึ้นมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยฝุ่นและคราบน้ำลาย พร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะเบาๆ จากเงาปริศนาที่ตอนนี้แทบจะกลั้นขำไม่ไหว
แต่ความซวยยังไม่จบเพียงเท่านั้น ในขณะที่คุณตะเกียกตะกายลุกขึ้น มือของคุณดันไปปัดโดนชั้นวางนิตยสารเก่าๆ ทำให้กองนิตยสาร *'แฟชั่นล้ำสมัยปี 2540'* ร่วงกราวลงมาทับตัวคุณจนกลายเป็นก้อนกระดาษมนุษย์ แต่ในกองนั้นเอง คุณกลับพบสิ่งหนึ่งที่ดูมีประโยชน์... มันคือ "ไม้บรรทัดเหล็ก" ยาว 30 เซนติเมตร ที่บิดเบี้ยวเล็กน้อย และ "สเปรย์ฉีดผม" ของใครบางคนที่ลืมทิ้งไว้ซึ่งดูเหมือนจะใกล้หมดอายุ
คุณรีบคว้าไม้บรรทัดเหล็กมาถือไว้ในมือท่าทางเหมือนดาบซามูไรราคาถูก ส่วนมืออีกข้างถือสเปรย์ฉีดผมเตรียมพร้อมสู้ตาย แม้ว่าสภาพของคุณตอนนี้จะดูเหมือนตัวตลกมากกว่าจะเป็นผู้รอดชีวิต แต่ความมุ่งมั่นในดวงตาของคุณนั้นแรงกล้า (หรืออาจจะเป็นความลนลานที่ถึงขีดสุด) คุณยืนประจันหน้ากับวิญญาณสาวที่ตอนนี้เริ่มหงุดหงิดเพราะการโจมตีด้วยหนังสือเกษตรกรรมเมื่อครู่มันช่างไร้สาระสิ้นดี
"เข้ามาเลยยัยผีหน้าเน่า! ฉันมีไม้บรรทัดเหล็กและสเปรย์ฉีดผมนะโว้ย!" คุณตะโกนออกไปพร้อมกับโพสท่าเตรียมสู้ที่ดูแล้วน่าจะขำมากกว่าน่ากลัว ซึ่งดูเหมือนว่าความเพี้ยนของคุณจะทำให้วิญญาณสาวชะงักไปชั่วครู่ด้วยความมึนตึ๊บว่า "เหยื่อรายนี้สมองกระทบกระเทือนตรงไหนหรือเปล่า?"
สรุปสถานะ: Chapter 7 | ห้องสมุดโรงเรียน | เย็น | วัยรุ่น (2.4%) | เงิน: 100 | ชื่อเสียง: 0 | Karma: ปานกลาง
"เอาวะ! อะไรก็ได้ที่พอจะฟาดหัวผีได้!" คุณพึมพำกับตัวเองพลางวิ่งถลาไปที่ชั้นหนังสือที่ใกล้ที่สุด มือของคุณคว้าเอาหนังสือเล่มหนาเตอะที่ชื่อว่า *'ประวัติศาสตร์การทำเกษตรกรรมในยุคกลาง'* ซึ่งมีความหนาพอจะใช้แทนก้อนอิฐได้สบายๆ คุณชูมันขึ้นเหนือหัวด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม แต่ทว่า... ในจังหวะที่กำลังจะหันไปเผชิญหน้ากับศัตรู เท้าเจ้ากรรมดันไปสะดุดเข้ากับขอบพรมที่เผยอขึ้นมา!
*โครม!*
คุณล้มหน้าทิ่มพื้นอย่างสง่างาม หนังสือประวัติศาสตร์การเกษตรลอยละลิ่วไปตกที่เท้าของวิญญาณสาวพอดีเป๊ะ ซึ่งเธอก็มองหนังสือเล่มนั้นด้วยสายตาว่างเปล่า ราวกับจะถามว่า *"นี่เจ้ากะจะเอาความรู้เรื่องการปลูกข้าวบาร์เลย์มาสู้กับข้าเหรอ?"* มิ้นรีบยันตัวขึ้นมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยฝุ่นและคราบน้ำลาย พร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะเบาๆ จากเงาปริศนาที่ตอนนี้แทบจะกลั้นขำไม่ไหว
แต่ความซวยยังไม่จบเพียงเท่านั้น ในขณะที่คุณตะเกียกตะกายลุกขึ้น มือของคุณดันไปปัดโดนชั้นวางนิตยสารเก่าๆ ทำให้กองนิตยสาร *'แฟชั่นล้ำสมัยปี 2540'* ร่วงกราวลงมาทับตัวคุณจนกลายเป็นก้อนกระดาษมนุษย์ แต่ในกองนั้นเอง คุณกลับพบสิ่งหนึ่งที่ดูมีประโยชน์... มันคือ "ไม้บรรทัดเหล็ก" ยาว 30 เซนติเมตร ที่บิดเบี้ยวเล็กน้อย และ "สเปรย์ฉีดผม" ของใครบางคนที่ลืมทิ้งไว้ซึ่งดูเหมือนจะใกล้หมดอายุ
คุณรีบคว้าไม้บรรทัดเหล็กมาถือไว้ในมือท่าทางเหมือนดาบซามูไรราคาถูก ส่วนมืออีกข้างถือสเปรย์ฉีดผมเตรียมพร้อมสู้ตาย แม้ว่าสภาพของคุณตอนนี้จะดูเหมือนตัวตลกมากกว่าจะเป็นผู้รอดชีวิต แต่ความมุ่งมั่นในดวงตาของคุณนั้นแรงกล้า (หรืออาจจะเป็นความลนลานที่ถึงขีดสุด) คุณยืนประจันหน้ากับวิญญาณสาวที่ตอนนี้เริ่มหงุดหงิดเพราะการโจมตีด้วยหนังสือเกษตรกรรมเมื่อครู่มันช่างไร้สาระสิ้นดี
"เข้ามาเลยยัยผีหน้าเน่า! ฉันมีไม้บรรทัดเหล็กและสเปรย์ฉีดผมนะโว้ย!" คุณตะโกนออกไปพร้อมกับโพสท่าเตรียมสู้ที่ดูแล้วน่าจะขำมากกว่าน่ากลัว ซึ่งดูเหมือนว่าความเพี้ยนของคุณจะทำให้วิญญาณสาวชะงักไปชั่วครู่ด้วยความมึนตึ๊บว่า "เหยื่อรายนี้สมองกระทบกระเทือนตรงไหนหรือเปล่า?"
สรุปสถานะ: Chapter 7 | ห้องสมุดโรงเรียน | เย็น | วัยรุ่น (2.4%) | เงิน: 100 | ชื่อเสียง: 0 | Karma: ปานกลาง